Aile Dikkati Kayıpların Etrafında Kaldığında

Yardım çalışmasında zaman zaman hayatında açıklanması zor enerji eksikliği, süregelen hüzün, öz değer belirsizliği veya "yerimi bulamıyorum" hissi beliren danışanlarla karşılaşıyoruz. Bunların arkasında çoğu zaman bireysel travmalar değil, birden fazla nesli kapsayan aile hikayeleri vardır.

Aile diziminin temel varsayımlarından biri, aile sisteminin her üyesinin hafızada kendine yer talep etmesidir. Bu özellikle erken ölenler, unutulanlar veya ailenin uygun şekilde yas tutamadığı kişiler için geçerlidir.

Eksiklik dikkati organize ettiğinde

Bir ailede nesiller boyunca kayıplar tekrarlanabilir: ölen bebekler, kaybedilen gebelikler, genç yaşta ölen çocuklar. Bu durumda ailenin duygusal dikkati çoğu zaman bilinçdışı olarak eksikliğin etrafında organize olur. Ebeveynlerin, büyükanne ve büyükbabaların kalbinin bir kısmı kayıplarda kalır ve yaşayan çocuklarını sevseler de duygusal olarak onlara her zaman tam olarak mevcut olamazlar.

Aile dizimi bakış açısına göre yaşayan çocuklar bu durumda çoğu zaman söylenmemiş mesajlar taşır: "Sizin yerinize ben hatırlayacağım." "Acıyı ben taşıyacağım." "Yaşayamayanlardan daha mutlu olamam." "Hayatta çok fazla yer kaplayamam."

Bu sadakatler çoğunlukla bilinçli değildir, yine de yaşam enerjisi, ilişkiler ve kimlik duygusu üzerinde önemli etkileri olabilir.

Ortaya çıkarma aracı olarak sanat terapisi

Sanat terapisi bu gizli dinamiklerin ortaya çıkarılmasında özellikle değerli bir araç olabilir. Çoğu zaman danışan ne hissettiğini sözlere dökemez, ancak imgeler iç gerçekliği gösterir.

Kayıplarla yüklü aile sistemlerinde yapılan eserlerde sıklıkla eksiklik, boşluk, mesafe veya arka plana çekilen figürler belirdiği gözlemlenir. Bazen çizimlerde ölen aile üyeleri yaşayanlardan daha fazla vurgu alır ya da hayatı simgeleyen renkler ve formlar neredeyse kaybolur.

Yararlı bir uygulama örneğin aile hikayesinin nehir olarak görselleştirilmesi olabilir. Yaratım sürecinde enerjinin nerede tıkandığı, hangi noktalarda akışın kesildiği ve tekrarlayan kayıpların nerede belirdiği görünür hale gelebilir. Diğer zamanlarda "yaşayanların ve ölülerin bahçesi" çizimi, danışanın iç dünyasında şimdiki hayata ne kadar alan düştüğünü ve geçmişin acılarına ne kadar alan ayrıldığını fark etmeye yardımcı olur.

İyileşmenin yönü

İyileşme açısından amaç geçmişi silmek değildir. Daha çok kayıpların aile hikayesinde yerinin olduğunu, ama ağırlıklarını taşımaya devam etmenin gerekmediğini fark etmektir.

Aile dizimi dilinde bu çoğu zaman şöyle ifade edilebilir: "Sizi görüyorum. Aramızda yeriniz var. Kaderiniz ağırdı. Önünde saygıyla eğiliyorum. Ve şimdi hayata doğru dönüyorum."

Sistemde birisi ilk kez eksikliği değil hayatı seçtiğinde, değişim çoğu zaman böyle başlar. Enerji yavaş yavaş geri döner, ilişkiler berraklaşır ve danışan yavaş yavaş geçmişin acısının bekçisi değil, kendi hayatının sürdürücüsü olduğunu deneyimleyebilir.

İki yöntemin buluştuğu yer

Aile dizimi ve sanat terapisinin buluşma noktası tam da burada yatar: şimdiye kadar gizli olanı görünür kılmak, ardından hayatın aile sisteminde yeniden serbestçe akabilmesine alan açmak.

"Benden önce gelenlerin hepsine saygıyla bakıyorum. Kaderleri önünde eğiliyorum. Ve onlar aracılığıyla bana ulaşan hayatı, tüm kalbimle ileriye aktarıyorum."

Aile geçmişinin görünmez yüklerinin hayatını etkilediğini hissediyorsan, bireysel süreçte seni sevgiyle bekliyorum.